خانه / فوریت های پزشکی / فارماکولوژی / بی پریدن – Bi periden

بی پریدن – Bi periden

بی پریدن اثرات یک ماده شیمیایی را که به طور طبیعی در بدن وجود دارد کاهش می‌دهد- مقدار این ماده شیمیایی در بعضی بیماری‌ها مثل پارکینسون، مصرف برخی داروها و یا عوامل دیگر تغییر می‌کند

بی پریدن اثرات یک ماده شیمیایی را که به طور طبیعی در بدن وجود دارد کاهش می‌دهد

بی پریدن
بی پریدن

مقدار این ماده شیمیایی در بعضی بیماری‌ها مثل پارکینسون، مصرف برخی داروها و یا عوامل دیگر متغیر است .

اشکال دارویی: قرص

طبقه بندی فارماکولوژیک: آنتی کولینرژیک
طبقه بندی درمانی : ضد پارکینسونیسم
طبقه بندی مصرف در حاملگی : گروه C

گروه C: احتیاط فراوان و فقط در صورت لزوم
فراورده های ژنریک ایران : قرص ۲ میلی گرم و آمپول ۵ میلی گرم

اندیکاسیون ها ، راه مصرف و دوزاژ
اختلالات اکستراپیرامیدال
بالغین : بسته به شدت بیماری ، ۲ تا ۶ میلی گرم از راه خوراکی یک تا سه بار در روز تجویز می شود .دوز دارو معمولا ۲ میلیگرم در روز است، یا ۲ میلی گرم از راه عضلانی یا وریدی هر نیم ساعت تجویز می شود .دوز تزریقی نباید بیش از ۸ میلی گرم در روز تکرار شود .
پارکینسونیسم
بالغین : ۲ میلی گرم از راه خوراکی ، سه تا چهار بار در روز تجویز می شود

 

درمان بیماری های اسپاستیک نا مرتبط -نظیر آسیب طناب نخاعی-
بالغین : ۲ میلی گرم از راه خوراکی ، د. یا سه بار در روز تجویز می شود .

فارماکودینامیک و فارماکوکینتیک
مکانیسم اثر :
اثر ضد پارکینسون :مهار گیرنده های کولینرژیک مرکزی
نیمه عمر : ناشناخته

راه های مصرف و مدت زمان اثر آن
خوراکی – شروع اثر ۱ ساعت – اوج اثر ناشناخته – مدت اثر ۶ تا ۱۲ ساعت
وریدی- شروع اثر سریع – اوج اثر ناشناخته – مدت اثر ۱ تا ۸ ساعت
عضلانی- شروع اثر ۱۰ تا ۳۰ دقیقه – اوج اثر ناشناخته – مدت اثر نا شناخته
دفع : این دارو و متابولیت های آن از راه ادرار دفع می شوند .

کنتراندیکاسیون ها و موارد احتیاط
کنتراندیکاسیون ها
– هیپرتروفی خوش خیم پروستات
– دیس ریتمی های قلبی
– گلوکوم زاویه باریک
– مگاکولون
موارد احتیاط
– تشنج
– بیماران سالخورده

تداخلات بی پریدن
دارو – دارو :
– اثرات آنتی کولینرژیکی این دارو به دنبال مصرف دارو های دارای خواص آنتی کولینرژیکی نظیر آنتی هیستامین ها ، فنوتیازین ها ، کینیدین ، دیزوپیرامید ، دارو های ضد افسردگی سه حلقه ای افزایش می یابد.
– این دارو اثر کولینرژیکی دارو های نظیر بتانکول را خنثی می نماید.
– مصرف آنتی اسید ها و دارو های ضد اسهال جذب بی پریدن را کاهش می دهد.

واکنش های ناخواسته و عوارض جانبی – بی پریدن
CNS : سردرد ، تیرگی شعور ، سرخوشی ،بی قراری ، خواب آلودگی ، سرگیجه ، سایکوز گذرا ، آژیتاسیون ، تغییرات رفتاری
CV: هیپوتانسیون وضعیتی گذرا ، تاکیکاردی ، طپش قلب ، آریتمی
EENT: تاری دید ، خشکی چشم ها ، گشادی مردمک ها
GI: یبوست ، خشکی دهان ، تهوع ، استفراغ ، درد اپیگاستر ، اتساع شکمی
GU: اشکال در ادرار کردن یا احتباس ادراری

توجه : در صورت ایجاد واکنش های افزایش حساسیتی ، احتباس ادراری ، کنفوزیون ، توهم ، گشادی مردمک ها بدون پاسخ به نور و یا ایجاد پوست برافروخته ، خشک و داغ مصرف دارو باید قطع گردد.
توجه : در صورت بروز خشکی دهان بسیار شدید یا کاهش وزن ، دوز دارو را کاهش دهید.

توجهات بالینی
تجویز و نگهداری دارو
– جهت کاهش تحریک دستگاه گوارش بهتر است دارو را همراه و یا بعد از غذا مصرف نمود.
– محلول تزریقی دارو را می توان بدون رقیق کردن به صورت وریدی تزریق نمود.
– دارو را باید در ظروف در بسته و مقاوم در برابر نور و درجه حرارت ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی گراد نگهداری نمود.

پیگیری و بررسی تاثیر بی پریدن
– بعد از تزریق وریدی باید فشار خون و نبض بیمار را کنترل نمود. تزریق وریدی باید به آهستگی انجام شود.
– میزان دریافتی و دفع بیمار را کنترل نمایید و در صورت بروز یبوست ، میزان فیبر مصرفی روزانه و مایعات دریافتی بیمار را افزایش دهید.
– در صورتی که به دنبال مصرف دراز مدت ، نسبت به این دارو تحمل ایجاد شود ، بایستی دوز دارو را افزایش داد.

آموزش بیمار و خانواده
اطلاعات کلی
– مصرف این دارو احتمالا باعث بروز خواب آلودگی ، سرگیجه یا تاری دید خواهد شد بنابراین به بیمار توصیه نمایید تا مشخص نشدن تاثیر دارو از رانندگی و سایر امور نیازمند هشیاری پرهیز نماید.
– به بیمار گوشزد نمایید جهت پیشگیری از بروز هیپوتانسیون ارتواستاتیک از تغییر ناگهانی وضعیت پرهیز نماید.
– مصرف این دارو باعث کاهش تعریق می گردد و قرار گرفتن در هوای گرم ممکن است باعث افزایش شدید درجه حرارت بدن بیمار گردد.
– به بیمار نوصیه نمایید در صورتی که نتواند هوای اتاق را علی رغم وجو تهویه تحمل نماید به پزشک خود اطلاع دهد.

خوراکی
– لازم است بیمار جهت به حداقل رساندن تحریک معده دارو را همراه با غذا یا بلافاصله پس از آن مصرف نماید.

مصرف بی پریدن در دوران شیر دهی :
بی پریدن ممکن است در شیر مادر ترشح شود و احتمالا باعث مسمومیت در شیرخوار می گردد. این دارو همچنین تولید شیر مادر را کاهش می دهد. زنان در دوران شیردهی باید از مصرف این دارو اجتناب نمایند.

 

منبع :

کتاب داروهای ژنریک ایران

مطلب پیشنهادی

فارماکولوژی

راهنمای تجویز و مصرف منطقی دارو فصل ۲ و ۳

اکثر پزشکانی که اخیرا دوره پزشکی خود را به اتمـام رسـانده اند در آغــاز طبابت …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *